Wie durft gevoelens nog te tonen in het voetbal?

15/06/2010 09:45

Het was een uitspraak die recht uit zijn hart kwam en misschien viel het daarom wel zo op. ‘Ik hoop dat José Mourinho met Real Madrid degradeert.'

Manuel Pellegrini (foto) maakte twee weken terug van zijn hart geen moordkuil. De Chileen was door Real Madrid aan de kant gezet en een uur later werd ook meteen zijn opvolger bekend gemaakt.

Dat was niet bepaald verrassend. José Mourinho had al openlijk heel de week van de toren geschreeuwd dat hij aan het onderhandelen was met de Koninklijke. Dat er nog een collega aan het werk was deed hem weinig.

Dat zat Manuel Pellegrini, die 96 punten haalde in de Primera Division, niet lekker: 'Ik heb vijf jaar in Spanje getraind en weet dat trainers het nooit lang uithouden bij Real. Hopelijk kunnen ze dat ooit nog oplossen. Ik wens Mourinho echter helemaal geen succes bij Real Madrid. Ik hoop eerlijk gezegd zelfs dat hij ervoor zorgt dat de club degradeert.'

Daar is geen mediatrainer aan te pas gekomen. Ik mag die Pellegrini wel. Wie zegt tegenwoordig nog echt wat hij denkt in deze wereld?

Afgelopen jaar werden Fons Groenendijk, Frans Adelaar, Trond Sollied, Jan de Jonge, Ronald Koeman en Raymond Atteveld ontslagen, maar er kwam geen onvertogen woord over hun lippen. Allemaal hoopten ze dat het hun opvolger en de club goed ging, want ze hadden toch allemaal zo fijn en lekker gewerkt.

Ja, natuurlijk. Ze waren ook allemaal in goed overleg uit elkaar gegaan. In het belang van de club…. u kent dat wel. Schei uit. Waarom moet Frans Adelaar zijn voormalig werkgever Sparta nog veel succes wensen? Die waren al aan het onderhandelen met Aad de Mos en hadden hem al aangesteld terwijl hij nog in de dug-out zat.

Frans Adelaar had gewoon hardop moeten zeggen dat de club hem een mes in de rug had gestoken. En dan ook nog even de hoop uitspreken dat Sparta wat hem betreft kan degraderen. En toen dat ook nog gebeurde had hij een flinke lange neus moeten maken. Zo van: net goed.

Dat had best wel opgelucht, schat ik zo in. Je maakt mij niet wijs dat Trond Sollied hoopte dat het goed ging met Heerenveen. Hij was de eerste trainer die een prijs haalde met de Friezen en werd na vijf duels alweer op straat gekieperd.

Dacht je nou echt dat die hoopte dat Jan de Jonge de ploeg even op de rails zou zetten? Wat een onzin! Die heeft zich na elke nederlaag op de dijen geslagen van plezier en toen zijn opvolger werd ontslagen daar nog eens even flink op geproost.

Of dacht u dat Fons Groenendijk hoopte dat Willem II zich zou handhaven? Je wordt ontslagen en een ander houdt ze daarna nog even in de Eredivisie. Ben je lekker mee… Staat toch niet zo
handig op je cv.

Kunt u zich voorstellen dat Raymond Atteveld hoopte dat Danny Buijs, Ricky van den Bergh en Lex Immers ADO Den Haag in de Eredivisie zouden houden nadat ze hem hadden weggewerkt? Daar geloof ik niets van.

En waarom zouden die trainers dat niet uit mogen spreken? Er mag best een vleugje meer Pellegrini bij. Misschien zijn de trainers wel zelf schuldig aan die poppenkast. Juist die trainers verplichten al die wisselspelers om mee te juichen met de ploeg. In het kader van de teambuilding.

En dat terwijl die wisselspelers allemaal op de bank zitten in de hoop zich in de basis te spelen. Dat gaat echt niet gebeuren als het goed gaat met de ploeg en je concurrent zo’n lekkere wedstrijd speelt! Het is aangeleerde hypocrisie. De één zijn dood is de ander zijn brood. In het voetbal is die wijsheid alleen wat meer realiteit dan elders.


Taco van den Velde