'Lang leve de nieuwjaarsreceptie'

26/01/2010 09:30

Besefte Mario Been eigenlijk wel dat de Dag des Oordeels naderde? Vorige week was namelijk de nieuwjaarsreceptie van Feyenoord en de editie van vorig jaar heeft geleerd dat de trainer van dienst in De Kuip dan danig op zijn tellen moet passen.

Toen vertelde directeur Eric Gudde immers met droge ogen dat trainer Gertjan Verbeek de komende tijd én het komende seizoen niets te vrezen had. De camera ging uit, Gudde verslikte zich prompt in een garnaal, redde zich het vege lijf door nog een glas champagne te drinken en een dag later was Gertjan Verbeek geen trainer van Feyenoord meer.

Lange leve de nieuwjaarsreceptie.

Zo gebeurt er tenminste nog wat in die holle maand januari. Als de voetballers de sneeuw ontvluchten en neerstrijken in luxe resorts in Spanje of Portugal zijn er gelukkig altijd nog de voetbalbestuurders die opstijgen uit hun wijnkelders, een vouw in de pantalon laten persen en de plaatselijke Rotary toespreken met zalvende, gefrustreerde of baldadige uitspraken. Als haantjes in de rij.

Dé maestro van het spreekgestoelte was natuurlijk Jorien van den Herik. De Feyenoord-leider wenste eenieder eerst een goed nieuwjaar, blies daarna de wangen op tot bommetjes en stak vervolgens een tirade af die er op neer kwam dat ieder ander dan hijzelf in de voetballerij zó dom was, dat het ondenkbaar scheen dat al die anderen een goed jaar tegemoet zou gaan.

Ajax, PSV, de KNVB, de NOS en het Koningshuis; iedereen kreeg wel een keer onder uit de zak.
Tegenwoordig worden de bitterballen echter een stuk lauwer opgediend.

Jan Smit deed onlangs nog wel een manmoedige poging om de boel wat op te schudden. De Heracles-voorzitter liep weer eens te hoop tegen de spelersmakelaars die hij in een eerder stadium al eens uitmaakte voor ratten.

Volgens Smit verkeert het betaalde voetbal in een diepe financiële crisis maar is dat nog niet doorgedrongen tot de zaakwaarnemers die in zijn ogen exorbitante vergoedingen blijven vragen. Een halvering van hun honorarium zou het betaalde voetbal in Nederland volgens Smit zo’n tien tot vijftien miljoen euro opleveren.

Het was in ieder geval een boodschap die tot nadenken stemde. Andere nieuwjaarsredes slaagden daar niet in en mondden vooral uit in cabaret. Zoals die van Yme Kuiper. De Heerenveen-directeur keek terug op een jaar waarin hij trainer Trond Sollied had ontslagen en zijn club was afgegleden naar de veertiende plaats in de Eredivisie en sprak opgewekt: 'Wij horen in de top thuis.'

Of Jan Reker die stoer verkondigde dat hij nog steeds de baas is bij PSV, terwijl de clubleiding toen al lang Tiny Sanders had gestrikt als de nieuwe algemeen directeur. Of FC Utrecht-voorzitter Jan Willem van Dop die zichzelf volstrekt belachelijk maakte door de KNVB op te roepen tijdens het WK geen geld over de balk te smijten.

Voor iemand die er maar niet in slaagt de financiële huishouding van zijn eigen club op orde te krijgen en vorig seizoen nog een verlies leed van 2,9 miljoen euro, was die bemoeienis met andermans portemonnee de kwadratering van dommigheid.

En dan was er nog Co Adriaanse met zijn eigen, opvallende nieuwjaarsboodschap. De trainer laat zich weer eens vrijwillig de woestijn injagen, want Co wordt bondscoach van de Olympische ploeg van Qatar. En dat doet merkwaardig aan.

Want Co deed zich voor als de man die zei zo dringend toe te zijn aan een sabbatical year en niet midden in het seizoen ergens in wil springen. Co speelde de chef-inquisiteur van hoofddeksels en kledingstukken van Ajax-trainers, claimde vrije tijd om de piano te leren bespelen en nodigde op tv en passent AZ uit om hem voor volgend seizoen te contracteren als opvolger van Dick Advocaat.

Bij het begin van 2010 is Co echter weer dicht bij zichzelf teruggekeerd. Als premiejager die voor een paar dollars meer zonder gene in de armen van de volgende koning springt. Als geldwolf in schaapskleren. Soms wens je hem een nieuwjaarsreceptie à la Feyenoord toe.


Peter Wekking