'Kees Kist? Yes, we can!'

08/02/2010 14:15

De gemeenteraadsverkiezingen komen er weer aan, de meeste politieke partijen beginnen hun lijstduwers te lanceren. Met een beetje geluk zitten er ook dit jaar weer veel voetballers tussen.

Voetballende lijstduwers zijn grofweg te verdelen in twee categorieën. Er zijn er die hun taak zeer serieus opvatten. Type Kevin Hofland, dit jaar in Brunssum weer in de race voor een VVD-zetel.

Maar verreweg het leukst is natuurlijk die andere categorie: die van de voetballers die een keer op een feestje een vaag verzoek kregen, alleen maar instemden om er vanaf te zijn, en zichzelf vervolgens tot hun schrik terugvonden op een verkiesbare plaats van de Lijst Leefbaar Kudelstaart.

Eén van de eersten die ooit op die manier in de marge van de gemeentepolitiek belandde, was József Kiprich, de onvolprezen Hongaar van Feyenoord. Hij werd in de jaren negentig gestrikt door de Tocado-partij, een merkwaardig politiek gezelschap uit Rotterdam, wiens ideologische speerpunten bestonden uit vrije sluitingstijden voor de horeca, de mogelijkheid tot bungeejumpen vanaf de Erasmusbrug en de verstrekking van gratis Feyenoord-seizoenkaarten onder de complete Rotterdamse bevolking.

Hoewel József Kiprich een voetballer was die uit voorzorg graag uitrustte vóórdat de vermoeidheid intrad en daardoor eerder deed denken aan Winnie the Pooh dan aan een dynamische politicus, had de partij destijds geen betere keuze kunnen maken.

De toegevoegde waarde van de lijstduwer is tenslotte zijn populariteit bij de massa. En afgezien van de geallieerde troepen en Ove Kindvall, is er in Rotterdam nooit een buitenlander populairder geweest dan József Kiprich.

Het zijn daarom altijd vriendelijke no-nonsense voetballers met wie de lokale politiek zich wil afficheren, aaibare volkshelden als Berry van Aerle (Helmondse Belangen), Peter Houtman (Onafhankelijk Nieuw Spijkenisse) en René Eijkelkamp (Gemeentebelangen Dalfsen).

Dat bleek ook afgelopen week weer, toen Geertje Veenstra van Duurzaam Sociaal Steenwijk de naam van háár nieuwe lijstduwer onthulde: Kees Kist.

Ook Kist was ooit een no nonsense voetballer. De stijl van de spits liet zich in één zin vangen: als er een bal voor zijn voeten rolde, schoot hij die zo hard mogelijk op doel. Meestal was het raak. In 1979 werd hij zo Europees topscorer met 34 goals. Maar dat was vroeger.

Tegenwoordig is Kees Kist amateurtrainer (vv Tolbert) en handelaar in visvoer (Kees Kist Kampioenenvoer). Op de kieslijst van Duurzaam Sociaal Steenwijk neemt hij de derde plaats in, al is hem nog niet bekend waar zijn partij precies voor staat.

'Ik ben door Geertje overgehaald', onthulde hij in dagblad De Stentor, 'we kennen elkaar al jaren en zijn beiden verwoede hengelaars.'

Het is de charme van de gemeentepolitiek: je komt op de visclub iemand tegen die je aardig vindt en voordat je het weet zit je in de gemeenteraad. En waarom ook niet? Als er dan toch politiek moet worden bedreven, dan maar liever uit naastenliefde dan uit blinde ambitie of de gebruikelijke ijdelheid.

Daarom spreek ik mijn vertrouwen uit in het voormalig kanon van AZ’67. En ik hoop dat alle Steenwijkers dat straks ook doen. Kees Kist? Yes, we can!


Michel van Egmond