'Even geen woorden voor Haïti'

25/01/2010 15:00

Lesly Fellinga was op vakantie in Curaçao. Een vriend belde. Of hij het al had gehoord? Even later zette hij op zijn hotelkamer de televisie aan. CNN bracht schokkerige beelden uit Haïti. De hoofdstad was veranderd in een moderne ruïne. Overal lijken, overal stof en bloed. De rest van de avond zat hij als verdoofd voor het scherm.

Lesly Fellinga werd 24 jaar geleden geboren in Port-au-Prince.
De eerste maanden van zijn leven bracht hij door in een kindertehuis. Daarna verscheen er een vriendelijke familie uit Nederland aan zijn wieg en werd hij geadopteerd. Lesly kwam in Zuidlaren terecht. De kleine Haïtiaan ging er voetballen en bleek talent te hebben. FC Groningen lijfde hem in.

Hij doorliep de hele jeugdopleiding, maakte toen de overstap naar Veendam en ging studeren. Op de Johan Cruyff Academy kwam hij in dezelfde klas terecht als Tim Velten, oud-ploegmaat van
Jong FC Groningen. Velten had een Haïtiaans paspoort en werd tot zijn eigen verbazing opgeroepen voor de nationale ploeg.

Eenmaal op het eiland deed hij een goed woordje voor zijn klasgenoot. Niet veel later droeg ook Lesly Fellinga voor het eerst het blauw en rood van zijn geboorteland. En hij bleef dat doen, ook nadat hij bij SC Heerenveen en later bij het Canadese FC Toronto had getekend.

Haïti heeft geen grote voetbalcultuur. De nationale ploeg nam één keer deel aan het WK. In 1974 vaardige het eiland een schilderachtige verzameling voetballers af naar West Duitsland. Jean-Claude Desir bijvoorbeeld, beter bekend als Tom Pouce, en natuurlijk Emmanuel Sanon, de Johan Cruijff van Haïti.

Ter voorbereiding op het WK oefende Haïti in Nederland. Het werd geen succes. Zowel Go Ahead Eagles (1-0) als AZ’67 (3-1) bleken te sterk. Het bracht Arie Lighthart, destijds voorzitter in Alkmaar, nog tot een smalende opmerking. 'Ze kunnen beter AZ naar het WK sturen dan Haïti.'

Maar in München zorgde Sanon voor een stunt. Tegen vice-wereldkampioen Italië schoot hij na een solo de bal achter Dino Zoff, de doelman die al twee jaar zijn doel had weten schoon te houden. Later scoorde Sanon ook nog tegen Argentinië. Hoewel Haïti al z’n wedstrijden verloor, werd hij later in eigen land toch uitgeroepen tot Sportman van de Eeuw.

Maar dat is allemaal lang geleden. Sanon is inmiddels overleden en Tom Pouce schijnt zijn geld tegenwoordig te verdienen als taxichauffeur in New York. Hoe het huidige nationale elftal er aan toe is, weet niemand met zekerheid te zeggen. Ook Fellinga niet.

'De assistent-coach is gewond', zei hij vanuit Curaçao, 'net als een paar spelers. Of er ook doden zijn gevallen in het team weet ik nog niet, maar ik vrees het ergste.' Daarna werd het stil aan de andere kant van de lijn. 'Sorry hoor’, zei Lesly, 'ik heb even geen woorden meer.'

Inmiddels is hij terug in Nederland en doet hij wat hij kan om zijn landgenoten te helpen. Zijn contract bij z’n Canadese werkgever is vorige maand beëindigd, maar dat heeft zijn wilskracht niet geknakt. Integendeel zelfs. 'Ik geef nooit op', zei hij. 'En nu helemaal niet meer. Dat kan ik niet maken tegenover de mensen in Haïti.'


Michel van Egmond