Voetbal International
Home / Achtergronden / Columns / Michel van Egmond

'Vechtende mascottes: een Britse traditie'

04/01/2010 12:30

Je staat er nooit bij stil, maar ook voor voetbalmascottes is het winterstop. Behalve dan in Engeland natuurlijk, waar wordt doorgevoetbald alsof er helemaal geen kerst en nieuwjaar bestaan. En gelukkig maar, want het is een Britse traditie dat mascottes er voor de mooiste krantenberichten zorgen.

Dit keer was het de beurt aan Rammie the Ram (foto), de infantiele mascotte van Derby County. In de wedstrijd tegen Reading, toen middenvelder Brian Howard na een duel geblesseerd op de grond bleef liggen, rende hij zo snel als zijn rubberen benen hem konden dragen het veld in, maakte met heftige gebaren duidelijk dat hij Howard een aansteller vond en maande hem op te staan.

Helaas bleek Howard zijn kaak te hebben gebroken. Hij werd nog diezelfde avond geopereerd.

Het gedrag van Rammie the Ram past in een lange traditie. Robby the Bobby, de mascotte van Bury, liet al eens zijn schuimrubberen achterwerk zien aan de supporters van Stoke City en ontketende zo bijna een tribunerel. Hij werd ontslagen.

Cyril the Swan, de mascotte van Swansea City, viel ooit Zampa the Lion, de leeuw van Millwall, aan. Hij sloeg zijn hoofd van zijn harige romp en schopte deze onder luid gejuich met een dropkick de tribune in. Dat was overigens kort nadat hij in de wedstrijd tegen West Ham United een varkenspasteitje op het veld had gegooid.

De mascotte van Preston North End, een dikke eend genaamd Deepdale Duck, gedroeg zich ooit dusdanig irritant, dat de keeper van Sunderland zijn doellijn verliet om een bidon naar zijn kop te smijten. Toen de eend door de scheidsrechter werd weggestuurd, verzette hij zich zo hevig, dat hij aan zijn vleugels van het veld moest worden gedragen, een grasmat vol veren achterlatend.

Hercules, de leeuw van Aston Villa, werd op staande voet ontslagen omdat hij Miss Aston Villa had proberen te versieren en daarbij, volgens een officieel persbericht van de club, 'oneerbare voorstellen' had gedaan.

Chaddy the Owl, een uil met overgewicht die hoort bij Oldham Athletic, sprong voor de wedstrijd tegen Carlisle plotseling op een BMX-fiets, ging onderuit en scheurde zijn enkelbanden. H’Angus the Monkey, de aap van Hartlepool, maakte in de rust van de wedstrijd tegen Scunthorpe seksuele bewegingen achter een mevrouw die net bezig was met de trekking van de loterij.

En Wolfie, de beruchte mascotte van Wolverhampton Wanderers, vocht in de rust met drie biggetjes die hoorden bij Bristol City.

Om de onderlinge verhoudingen wat te normaliseren, werd in 1999 de Grand National voor mascottes in het leven geroepen. Een jaarlijks evenement met een hoog Monty Python gehalte, waarbij een kleine honderd mascottes uit het hele land in navolging van de beroemde paarden een steeplechase lopen, allemaal in tenue.

Veel effect had het niet. Na de tweede editie werd Wolfie beschuldigd van seksuele intimidatie en bleek Harry the Hornet, de horzel van Watford FC, twee ribben te hebben gebroken.

Rammie the Ram werd na het incident met Howard gedwongen een excuusbrief te schrijven maar werd niet ontslagen. Afgelopen week stond hij gewoon weer op het veld. Brian Howard niet. Die had nog te veel last van zijn kaak.


Michel van Egmond

SPELERS

CLUBS

COMPETITIES

WEDSTRIJD

'Het niveau van de Eredivisie en de Jupiler League daalt nog steeds'
Evgeniy Levchenko, nieuwe aanwinst van Willem II, is kritisch op het Nederlandse voetbal (VI)